रात्रीची शांत वेळ होती. बाहेर पावसाची रिमझिम सुरू होती आणि मी थकल्यामुळे गाढ झोपेत होतो. अचानक मला एका वेगळ्याच जगाचा अनुभव येऊ लागला. मी पाहिले की, मी एका मोठ्या अंतराळ जहाजात (Space Ship) बसलो आहे. मी अंतराळवीर (Astronaut) झालो होतो!

माझ्या आजूबाजूला अनेक तांत्रिक यंत्रे होती. मी खिडकीतून बाहेर पाहिले, तर मला काळ्याशार आकाशात चमकणारे लाखो तारे दिसत होते. आमचे जहाज वेगाने चंद्राच्या दिशेने जात होते. काही वेळातच आम्ही चंद्राच्या पृष्ठभागावर उतरलो. तिथे गुरुत्वाकर्षण कमी असल्यामुळे मी चेंडूसारखा उंच उड्या मारत होतो. तो अनुभव शब्दांत मांडता येणार नाही असा होता.

चंद्रावरील ते जग

स्वप्नात मी चंद्रावर भारताचा तिरंगा फडकवला. तिथून आपली पृथ्वी एखाद्या सुंदर निळ्या रत्नासारखी चमकताना दिसत होती. मला खूप अभिमान वाटत होता. माझ्या सोबतीला रोबोट्स होते, जे मला तिथल्या खडकांचे नमुने गोळा करायला मदत करत होते. तिथे भीती नव्हती, फक्त कुतूहल आणि संशोधन करण्याची जिद्द होती. मला असे वाटले की मी खरोखरच विज्ञानाच्या प्रगतीचा एक भाग झालो आहे.

स्वप्नातून मिळालेली प्रेरणा

अंतराळात फिरताना मला जाणवले की आपले जग किती विशाल आहे आणि आपण किती लहान आहोत. आपण पृथ्वीवर छोट्या छोट्या गोष्टींवरून भांडतो, पण अंतराळातून पाहिल्यास ही पृथ्वी एक कुटुंब वाटते. मला तिथे राहून खूप काही शिकायचे होते. मला मंगळ ग्रहावरही जायचे होते. पण अचानक एक मोठा आवाज झाला... जणू काही एखादा मोठा धूमकेतू माझ्या जहाजाला धडकला!

मी दचकून डोळे उघडले, तर माझ्या खोलीची खिडकी जोराने आपटली होती. बाहेर वारा जोरात सुटला होता. मी माझ्या बिछान्यावर होतो, पण माझे मन अजूनही चंद्रावरच होते. मला समजले की हे एक स्वप्न होते. पण या स्वप्नाने मला एक ध्येय दिले. मला आता खरोखरच मोठा होऊन अंतराळ विज्ञानात काहीतरी करून दाखवायचे आहे.

स्वप्ने फक्त काल्पनिक नसतात, तर ती आपल्या सुप्त मनातील इच्छा असतात. जर आपण कठोर परिश्रम केले, तर पाहिलेली स्वप्ने प्रत्यक्षात आणणे कठीण नाही. माझे हे स्वप्न मला कायम आठवणीत राहील आणि प्रगती करण्यासाठी प्रेरणा देत राहील.